มานพ

ผู้เขียน : มานพ

อัพเดท: 10 พ.ค. 2014 20.17 น. บทความนี้มีผู้ชม: 347557 ครั้ง

เป็นผู้ประกอบการธุรกิจเองเป็นสิ่งที่คนทุกคนภาคภูมิใจ แต่รู้ไว้ว่า มันยาก ถ้าเข้ามาทำแบบสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะธุรกิจแต่ละประเภทแต่ละธุรกิจ มีวิธีทางสู่ความสำเร็จแตกต่างกันแต่มนง่ายถ้าอ่านเรื่องนี้ มีหลายตอนติดตามอ่านตลอด แล้วท่านจะรู้ว่าเถ้าแก่มืออาชีพเป็นง่ายนิดเดียว


เถ้าแก่พันธุ์ใหม่เมื่อจบปริญญา

บางคนใฝ่ฝันอยากมีกิจการเป็นของตัวเอง  เพราะรักอิสระ เป็นนายตัวเอง จัดการการงานตามความคิดความรู้สึกของตนเอง  ตามความชอบความถนัด  และพรสรรค์ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด  ทำเท่าไหร่  เราได้เท่านั้น  และที่สำคัญ  กิจการที่ว่านี้เป็นมรดกตกทอดสู่ลูกหลานได้อีกด้วย 

          เราเคยได้ยินคำว่า  “เถ้าแก่” จนติดหูเมื่อเดินไปในย่านที่มีการซื้อขายสินค้า  แท้จริง“เถ้าแก่”  เป็นคำเรียกเจ้าของร้านค้าหรือผู้ประกอบการในภาษาจีนแต้จิ๋ว การเป็นเถ้าแก่นั้นเป็นเรื่องยากไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นได้  แต่มิได้หมายความว่าเป็นไปไม่ได้สำหรับคนขยัน

           การศึกษาในสถาบันการศึกษา  ถ้ามีคณะหรือวิชาที่เกี่ยวข้องกับการบริหารธุรกิจ  วิชาที่เกี่ยวกับธุรกิจขนาดย่อม  จะถูกบรรจุลงในหลักสูตรเสมอหรือไม่อาจเป็นวิชาเลือกเพื่อให้นักศึกษาเลือกเรียน  สุดท้ายพอเรียนจบ  จะนำความรู้มาใช้อย่างไร

           ความรู้ที่ได้จะมีทฤษฎีมากมายทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ  ที่ถูกสอนส่วนใหญ่จะกล่าวถึงเพื่อนำไปใช้ในองค์การธุรกิจ  เนื้อหาสาระบางวิชาไม่ได้กล่าวถึงในกรณีที่นำมาใช้ในธุรกิจขนาดย่อม  แต่เมื่อมาเป็นเถ้าแก่  ความคิดของนักขายข้างถนนและประสบการณ์ของพวกเขานี้เองเมื่อนานเข้าจะตกผลึกทางความคิด  ออกมาเป็นองค์ความรู้  ผู้ใดที่มีพ่อแม่หรือบรรพชนที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้า  การขายมาตั้งแต่กาลนานมา  ส่วนใหญ่จะนำมันมาถ่ายทอดสู่ลูกหลาน  ที่รักในการสืบทอดในกิจการค้าของตนเองนั่นเอง 

          แต่นักวิชาการด้านการตลาด  นำผลึกทางความคิดของนักขายข้างถนนทั้งหลายมาสรุปเป็นทฤษฎี  เนื้อหาสาระ  เพื่อเขียนออกมาเป็นตำราสอนนักเรียนนักศึกษา  ตามสถาบันการศึกษา  และสอนกันตั้งแต่ระดับเตรียมอุดมขึ้นไป

          เช่นตั้งแต่วิธีการของการสำรวจตลาดว่าจะทำธุรกิจอะไรดี  ในอาณาบริเวณรอบ ๆ  ที่อยู่อาศัยมีลูกค้าที่จะมาซื้อของเราสักกี่ราย  ซื้อแล้วซ้ำ  บ่อยแค่ไหน  รายได้รายจ่ายแต่ละคนอยู่ที่เท่าไร  มีคู่แข่งกี่รายแต่ละรายเปิดร้านใหญ่แค่ไหน  มีอะไรขายบ้าง  ถูกเรียบเรียงมาเป็นวิชาการวิจัยตลาด (Marketing Research)  วิธีระเบียบวิจัยทางธุรกิจ(Business  Research Methods)     หรือการศึกษาความเป็นไปได้ทางธุรกิจ  (Business  Feasibility Study)   หรือวิชาอื่น ๆ  ที่มีเนื้อหาหารสอนเพื่อให้ทราบวิธีการว่าจะต้องทำอย่างไรเมื่อจะเริ่มดำเนินกิจการอย่างถูกหลักการ  หลีกเลี่ยงการล้มเหลวหรือที่เข้าใจกันว่า  มันเจ๊งนั่นเอง

           ถ้าเราเคยเรียนในคณะบริหารธุรกิจวิชาที่ว่าด้วยการทำวิจัยธุรกิจเป็นวิชาแกนธุรกิจ  นั่นหมายถึงนักศึกษาวิชาบริหารธุรกิจทุกวิชาเอกจะต้องเรียน  แต่ปัญหาว่าเรียนแล้วถ้ามาออกมาเป็นเถ้าแก่  ไม่ได้ทำงานในองค์การธุรกิจจะเอาวิชานี้มาใช้ได้อย่างไร 

           กิจกรรมในการเรียนการสอนวิชานี้ทุกสถาบันจะใช้วิธีสอนให้เข้าใจในเนื้อหาหลักการของการทำวิจัย  วิธีการทำวิจัย  และแบ่งกลุ่มผู้เรียนออกเป็นกลุ่ม ๆละ  5-10  คนเพื่อดำเนินการส่งหัวข้อเพื่อทำวิจัยให้อาจารย์ผู้สอนพิจารณาก่อนอนุมัติให้ดำเนินการวิจัย  สุดท้ายถ้ามีเวลาเหลือจะให้นำเสนอเกี่ยวกับเรื่องที่ดำเนินการวิจัยว่าได้ผลอย่างไรเป็นไปตามวัตถุประสงค์หรือไม่  มีประเด็นใดบ้างที่น่าสนใจ   หรือเรียกว่า  Presentation  หน้าชั้นนั่นเอง     

 

 


บทความนี้เกิดจากการเขียนและส่งขึ้นมาสู่ระบบแบบอัตโนมัติ สมาคมฯไม่รับผิดชอบต่อบทความหรือข้อความใดๆ ทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และหากท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม หรือทำให้เกิดความเสียหาย หรือละเมิดสิทธิใดๆ กรุณาแจ้งมาที่ ht.ro.apt@ecivres-bew เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการลบออกจากระบบในทันที