ณัฐพงษ์

ผู้เขียน : ณัฐพงษ์

อัพเดท: 03 พ.ย. 2006 10.02 น. บทความนี้มีผู้ชม: 6223 ครั้ง

สุภาษิต บทที่ 4


สุภาษิต บทที่ 4

4.矛盾(むじゅん)

          

 ขัดแย้ง สับสน (หอก-โล่ห์)

 

            จริง ๆ คำนี้ ถ้าแยกทีละตัว (ほこ) จะแปลว่า หอก (ที่หมายถึงอาวุธภายนอกที่ใช้ในการต่อสู้จริง ๆ มิได้หมายไปถึงอาวุธประจำตัวของชายใดนะจ๊ะ เดี๋ยวจะหาว่า คนเขียน ชอบหยาบคาย หึหึ)

 

                   กับคำว่า (たて) ที่แปลว่า โล่ห์

 

                   เวลามารวมกัน จะอ่านว่า むじゅん ที่แปลว่าขัดแย้ง หรือ สับสน

 

                   ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นได้ เริ่มรู้สึก むじゅん แล้วละซิ

 

                   เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า

 

                   ณ ดินแดนตงง้วน สมัยที่ยังมีจอมยุทธ์เดินชนกันในยุทธจักร (ให้นึกถึงฉากในหนังจีนกำลังภายในไว้นะเจ้าค่ะ) พวกเหล่าจอมยุทธมักจะไปชุมนุมกันที่ตลาด (นัดจัตรตุจักร) ที่ซึ่งมีหาบเร่แผงลอยขายของสารพัด (ประมาณสากกะเบือยันเรือรบ)

 

                   มีแผงหนึ่งขายโล่ห์ กับ หอก คนขายจะตะโกนโฆษณาชวนเชื่อให้คนมาเป็น จีนมุง ดูเขาสาธิตสินค้า (แหม กลยุทธสาธิตสินค้านี้ มีมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้วนิ)

 

                   “เร่เข้ามา ๆ ............. สินค้ามีจำนวนจำกัด หากท่าน(ทำเสียงหล่อด้วยนะ)โทรเข้ามาสั่งซื้อสินค้าภายใน 30 นาทีนี้ ...................(เอ้ย ไม่ใช่  เอาใหม่)

 

“เร่เข้ามา ๆ เรามีโล่ห์ดี แข็งเยื่ยมทนทาน มาเสนอขาย ไม่ว่าหอกประเภทไหน ก็ไม่สามารถแทงทะลุโล่ห์อันแข็งแกร่งของข้าได้ .......................” พร้อมกับคว้า มีด ดาบ หอก กระบี่ของชาวบ้านมาทิ่มแทงให้ดู

 

“โห ()...โห ()...” (หรือที่ถ้าออกเสียงเป็นภาษาจีนกลาง ว่า เห่า (โฮ้ง โฮ้ง) นั่นเอง แปลว่า ดี ดี ยอด ยอด good good) ชาวบ้านผิวปากปรบมือกราว (เอ...ผู้คนสมัยก่อนเขาผิวปากกันมั้ยเนี่ยะ?)

 

คนขายเบ่งกล้ามฮึกเหิม คราวนี้หยิบหอก(ที่เป็นอาวุธนอกกาย-กรุณาอย่าคิดอกุศล)ของตัวเองมาหมุน ๆ สบัด ๆ แล้วทิ่มใส่โล่ห์ของชาวบ้าน จนทะลุเกือบถึงเนื้อ พร้อมกับโฆษณาชวนชื่อต่อว่า

 

หอกของตนแหลมคมมิอาจมีผู้ใดปาน โล่ห์ชนิดใดก็มิอาจต้านทานได้

 

“โห ()...โห ()...” ผู้คนแซ่ซ้องกันอีกเป็นคำรบสอง

 

แต่แล้วในบัดดลได้มีจอมยุทธนิรนาม ที่มิอาจคาดเดาวัตถุประสงค์ได้ นายหนึ่งร้องตะโกนออกไปว่า

 

“ถ้างั้น ท่านลองเอาหอกของท่านแทงโล่ห์ของท่านเองดู... ดูซิว่าจะเป็นเยี่ยงไร” พร้อมกับรีบวิ่งอ้าวตัวลอยด้วยวิชาตัวเบาอันเยี่ยมยุทธ ฝ่าวงล้อมเหล่าจีนมุงไปอย่างรวดเร็ว

 

หึหึ

อ่านแล้วเก็ตมั้ยเนี่ยะ

(ถ้าไม่เก็ตก็จะปล่อยให้งง)

 

                   จริง ๆ แล้วชีวิตคนเรามักจะมีเรื่องให้สับสน และขัดแย้งอยู่ในตัวเสมอ ๆ

 

ที่วันนี้หยิบยกเรื่องนี้มาคุย ก็เพราะยิ่งอ่านสุภาษิตต่าง ๆ มากเท่าไร ก็ยิ่งเห็นสุภาษิตที่ขัดแย้งจนแทบจะตรงข้ามกัน (แต่ก็เป็นความจริงที่เถียงไม่ออกทั้งสองข้าง) กันมากเท่านั้น

 

ไว้วันหลังจะเอาคำสุภาษิตที่ขัดแย้งกัน มาเล่าสู่กันฟัง 

 

ว่าแต่ว่า มีใครที่สับสนในเพศของตัวเองบ้างมั้ย ไม่แปลกหรอก มันเรื่องธรรมชาติ ทุกคนจะมีเพศหญิงและชาย หรือธาตุหยินธาตุหยางอยุ่ในตัวกันทั้งนั้น บางวันธาตุหยินอาจจะโผล่มามากหน่อย บางวันธาตุหยางอาจจะอยากโผล่มาบ้างก็ได้ แต่โดยทั่วไปแล้วควรจะคุมให้มันสมดุลอยู่ตลอดเวลา อย่าปล่อยให้แต้วแตกบ่อย ๆ (หุหุ)

 
ที่มา เว็บภาษาญี่ปุ่นที่ดีที่สุด www.j-doramanga.com

                             


บทความนี้เกิดจากการเขียนและส่งขึ้นมาสู่ระบบแบบอัตโนมัติ สมาคมฯไม่รับผิดชอบต่อบทความหรือข้อความใดๆ ทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และหากท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม หรือทำให้เกิดความเสียหาย หรือละเมิดสิทธิใดๆ กรุณาแจ้งมาที่ ht.ro.apt@ecivres-bew เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการลบออกจากระบบในทันที