TPA Writer Where The new ideas begin

นายร่าเริง
ผู้เขียน
นายร่าเริง
อัพเดท
28 เม.ย. 2007 23.16 น.

บทกลอน

บทกลอน : กลอนแปด

บทกลอน : กลอนแปด

กลอนสุภาพ

ที่มา: วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

กลอนสุภาพ เป็นกลอนประเภทหนึ่ง ซึ่งลักษณะคำประพันธ์ของภาษาไทย ที่เรียบเรียงเข้าเป็นคณะ ใช้ถ้อยคำและทำนองเรียบๆ ซึ่งนับได้ว่ากลอนสุภาพเป็นกลอนหลักของกลอนทั้งหมด เพราะเป็นพื้นฐานของกลอนหลายชนิด หากเข้าใจกลอนสุภาพ ก็สามารถเข้าใจกลอนอื่นๆ ได้ง่ายขึ้น

คณะของกลอนสุภาพมีแบบแผนอยู่ คือ หนึ่งบทมี ๒ บาท บาทที่ ๑ จะเรียกว่า บาทเอก ในบาทเอก มี ๒ วรรค คือ วรรคสลับ และ วรรครับ บาทที่ ๒ จะเรียกว่า บาทโท ในบาทโท มี ๒ วรรค คือ วรรครอง และ วรรคส่ง

พยางค์ คือ คำในแต่ละวรรคของกลอน เช่น กลอนแปด มี ๘ คำ ใน ๑ บท มี ๔ วรรค รวม ควรมีคำทั้งหมด ๓๒ คำ, กลอนหก มี ๖ คำ ใน ๑ บท มี ๔ วรรค รวม ควรมีคำทั้งหมด ๒๔ คำ

หลัก

  1. ใช้คำวรรคละ 6 คำ อักษรนำจะใช้เป็นคำควบกันแล้วนับเป็นคำเดียว หรือ จะแยกนับ 2 คำก็ได้ เฉพาะในฉันทลักษณ์
  2. คำสุดท้ายของวรรคหน้าของทุกวรรค จะต้องสัมผัสกับคำที่ 2 หรือ 4 ของวรรคหลัง และวรรคสุดท้ายของวรรคที่ 2 จะต้องสัมผัสกับคำสุดท้ายของวรรคที่ 3 ถ้าจะแต่งต่อ คำสุดท้ายของบทจะต้องสัมผัสกับคำสุดท้ายของบทที่ 2 ของบทต่อไป
  3. สัมผัสนอก เป็นสัมผัสที่ขาดไม่ได้ในวรรค ควรมีอย่างน้อย 1 คู่ในแต่ละวรรค หากไม่มีเลยจะทำให้กลอนดูไม่ไพเราะ ถ้ามีครบทุกคู่ ก็ถือว่าดีเยี่ยม

กลอน ๗

แผน

ตัวอย่าง

คิดถึงคนที่อยู่ไกลเพราะใจเหงา      ลืมหรือยังคำเก่าที่เคยหวาน
จะรักฉันห่วงฉันทุกวันวาร      รักเบ่งบานอยู่ในหัวใจเรา
แต่มารู้ที่หลังเขายังอยู่      และมีคู่เคียงใกล้ใจจึงเฉา
อยากจะถอนต้นรักจากอกเรา      รักรุมเร้าเผาใจให้ร้อนรน
สงสารใจเจ้าเอยเคยอยู่สุข      กลับต้องทุกข์ร้อนใจไปทุกหน
รักของเขาเราจึงเศร้าเหลือทน      และต้องจนใจตัวกลัวอกตรม
คงต้องใช้เวลาที่มีอยู่      กลับมาสู่ทางใหม่หายขื่นขม
ยอมฝืนใจแม้ต้องหมองระทม      จำใจข่มจากลาน้ำตาริน..
              ครูอ้อ...

===================================
กลอน ๘

กลอนแปด มีลักษณะ คือ

แผน

   oooooooo      oooooooo
oooooooo      oooooooo
   oooooooo      oooooooo
oooooooo      oooooooo

ตัวอย่าง

ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด      คิดถึงบาทบพิตรอดิศร
ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร      แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น
              สุนทรภู่

โหวตให้คะแนนบทความ


facebook